Wykonanie ogrzewania podłogowego

Przed przystąpieniem do wykonania ogrzewania podłogowego, w budynku muszą być zbudowane wszystkie przegrody budowlane, ściany otynkowane, a podłoże dla wykonania podłogi grzejnej poziome i gładkie. Należy sprawdzić przebieg przewodów elektrycznych, rur instalacji sanitarnych. Nie powinny być one ułożone w obrębie płyty grzewczej. Ustalamy rozmieszczenie rozdzielaczy ogrzewania podłogowego i kolejność wykonywania każdej podłogi grzejnej. W trakcie transportu, z rurami należy obchodzić się starannie, aby uniknąć uszkodzeń mechanicznych jak i długotrwałego wystawienia ich na promieniowanie słoneczne.

Wykonanie ogrzewania podłogowego Rozłożyć taśmę brzegową wzdłuż ścian
Wykonanie ogrzewania podłogowego Na izolacji przeciwwilgociowej ułożyć styropian o odpowiedniej grubości. Na styropianie rozłożyć folię PE z podziałką, lub zastosować maty izolacyjne z wtopioną folią kotwiącą spinki.
 
Wykonanie ogrzewania podłogowego Umocować rozdzielacz w szafce. Rozpocząć układanie od przyłączenia jednego końca rury do rozdzielacza. Rurę układać z wymaganym rozstawem, mocując ją klipsami w odpowiednich miejscach.
Wykonanie ogrzewania podłogowego Przed wykonaniem wylewki, wykonać próbę szczelności, przy ciśnieniu 1 MPa, przez okres 24 godzin. Jastrych (wylewkę) wylewać na rury pod ciśnieniem 0,3MPa.
 

Rozdzielacze należy montować powyżej poziomu płyty grzewczej w celu umożliwienia odpowietrzenia rur. Najbardziej estetycznym rozwiązaniem jest umieszczenie ich w szafkach. W celu łatwego podłączenia rur, rozdzielacz dolny umieszczamy 0,5 m powyżej powierzchni wykończonej podłogi. Trasując lokalizację rozdzielacza należy pamiętać o dodaniu grubości warstw płyty grzewczej. W trakcie montażu należy pamiętać o zasilaniu rozdzielacza czynnikiem grzejnym i prądem elektrycznym przy zastosowaniu napędu nastawczego, lub siłowników termicznych.

Skrzynka rozdzielacza Skrzynka rozdzielacza
Rozdzielacz dla ogrzewania podłogowego Rozdzielacz dla ogrzewania podłogowego
 

Poprawne działanie ogrzewania podłogowego zależy między innymi od prawidłowego wykonywania izolacji cieplnej. Izolacja cieplna winna być tak dobrana, aby straty strumienia ciepła ku dołowi nie przekraczały 10 %. Izolacja musi być płaska, sucha i wytrzymała na ściskanie (np. styropian typu M30). Układanie płyt izolacyjnych - styropianowych można wykonywać po uprzednim uprzątnięciu i wyrównaniu podłoża, oraz wykonaniu izolacji brzegowej, taśmy dylatacyjnej.

Taśma brzegowa, zwana też taśmą dylatacyjną spełnia dwie bardzo ważne funkcje:

  • chroni przed utratą ciepła poprzez przegrody pionowe
  • zapewnia swobodę ruchu płyty grzewczej

Grubość taśmy dylatacyjnej – izolacji brzegowej winna wynosić minimum 5mm, przy zalecanej grubości 8 mm, najlepiej ze spienionej pianki polietylenowej. Płyty izolacyjne układamy ściśle jedna obok drugiej. W wypadku braku płyt odpowiedniej grubości stosujemy płyty cieńsze układane naprzemianlegle tak, aby łączenia płyt się nie pokrywały.

Schemat konstrukcji podłogi grzejnej Schemat konstrukcji podłogi grzejnej

Powszechnie w ogrzewaniu podłogowym stosowana jest zasada jastrychu pływającego, co oznacza że wylewki cementowe podlegają procesom rozszerzania i kurczenia się pod wpływem temperatury. W celu uniknięcia szkód związanych z tym procesem (pękanie, wypiętrzanie wylewki) należy stosować dylatacje przyścienne, w otworach drzwiowych oraz między poszczególnymi obwodami i grzewczymi. Dylatacje pionową wykonuje się przy pomocy taśmy dylatacyjnej (brzegowej). Pole powierzchni jastrychu bez dylatacji nie powinno być większe niż 30 m2 (bok pola nie dłuższy niż 6 m), przy zastosowaniu siatki przeciwskurczowej może wynieść 40 m2 (maksymalna długość boku 8 m)

Dylatacje wykonujemy wszędzie tam gdzie płyta grzewcza:

  1. styka się z przegrodą pionową
  2. dla ograniczenia powierzchni grzewczej ( 30m2, 40 m2 )
  3. ograniczenia długości boku ( 6m, 8m )
  4. dla ograniczenia stosunku boków płyty grzewczej nie większej niż 1:2
  5. ze względu na kształt płyty grzewczej
  6. przy przewężeniach pomieszczeń wynikających np. z usytuowania drzwi załamań pomieszczeń w kształcie litery L, U, Z.
Wykonanie dylatacji Wykonanie dylatacji
Prawidłowe  wykonanie dylatacji Prawidłowe wykonanie dylatacji
Złe wykonanie dylatacji Złe wykonanie dylatacji
 

Dylatacje należy wykonywać od warstwy izolacji cieplnej do fugi warstwy wykładziny podłogowej. Dylatacje i fugi muszą posiadać właściwości pozwalające na niwelowanie rozszerzania i kurczenia się wylewki.

Układanie podłogi z elementów twardych, takich jak płytki ceramiczne, kamień, klinkier, należy zaczynać od przerw dylatacyjnych, a szerokość spoin powinna wynosić 8 – 10mm. Płytki należy przyklejać po co najmniej 30 dniach od wylania jastrychu, a temperatura wylewki podczas klejenia winna wynosić 15 – 18 °C.

Do spoinowania wierzchniej warstwy szczelin dylatacyjnych należy stosować kity silikonowe. Wymiary płytek nie powinny przekraczać 0,1 m2.

Przy zastosowaniu parkietu należy się konsultować ze specjalistą od parkietów. Ważna jest jakość klejów i grubość, gdyż przenosi on naprężenia ścinające w czasie pracy ogrzewania.

Materiały użyte do układania podłogi płyty grzewczej powinny być dopuszczane przez producenta do stosowania w ogrzewania podłogowym.

Uwaga! Prawidłowe wykonanie dylatacji warunkuje poprawną eksploatację płyty grzewczej w ogrzewaniu podłogowym. Płyta grzewcza może się wydłużyć i skurczyć nawet do 3mm w trakcie nagrzewania i studzenia.

Wykonanie dylatacji Wykonanie dylatacji

Również rury grzewcze przechodzące (tranzyt) przez dylatację powinny być zabezpieczone tulejami z rur ochronnych karbowanych (peszel) o długości 40 – 50 cm i średnicy co najmniej 6 mm większej od rury. Takie samo zabezpieczenie lub izolację polietylenową należy stosować przy wyjściu rur z rozdzielaczy do posadzki.